Narządy płciowe dzielimy na narządy wewnętrzne i zewnętrzne, czyli te, które można zobaczyć gołym okiem, oraz te, które znajdują się mniej lub bardziej głęboko wewnątrz ciała.

Narządy zewnętrzne

Do zewnętrznych narządów płciowych zaliczamy: wzgórek łonowy, wargi wewnętrzne i zewnętrzne, część łechtaczki oraz przedsionek pochwy.

Jeżeli zaczniemy patrzeć od góry, czyli od strony brzucha, to najpierw zobaczymy wzgórek łonowy. Znajduje się nad łechtaczką i jest z reguły pokryty owłosieniem. Wzgórki różnią się między sobą, głównie kształtem i zawartością tkanki tłuszczowej.

Schodząc dalej w dół, zobaczymy część łechtaczki. Wygląda jak mały guziczek, ale nie dajcie się zmylić! Na zewnątrz widoczny jest tylko żołądź łechtaczki, która jako taka jest o wiele większym organem! Łechtaczka ma ogromną liczbę zakończeń nerwowych, dlatego jej pocieranie, lizanie, dotykanie i pieszczenie sprawia zwykle bardzo dużą przyjemność. Często jednak sam napletek jest tak wrażliwy, że jego dotykanie może sprawiać ból. Warto zapoznać się ze swoim ciałem i sprawdzić, jaki rodzaj dotyku najbardziej odpowiada.

Wargi sromowe wewnętrzne są ułożone wewnątrz fałd warg zewnętrznych, które stanowią dwie fałdy tłuszczowe pokryte owłosieniem. Zamykają one otwór cewki moczowej oraz pochwy, a następnie łączą się poza nimi. Dość często wargi sromowe wewnętrzne, chociaż są też nazywane mniejszymi, okazują się większe od zewnętrznych i wystają poza nie. Jest to zupełnie normalne!

Poniżej łechtaczki, w otoczeniu warg sromowych wewnętrznych, znajduje się przedsionek pochwy, na którego dnie zlokalizowane jest wejście pochwy oraz ujście cewki moczowej.

Narządy wewnętrzne

Pośród wewnętrznych narządów płciowych wyróżnia się jajniki, jajowody, macicę, pochwę oraz większą część łechtaczki.

Jajniki to narządy odpowiedzialne za produkcję komórek jajowych i wydzielanie żeńskich hormonów płciowych. Znajdują się one w dolnej części jamy brzusznej, pomiędzy biodrami, jeden po lewej, drugi po prawej stronie. Pojedynczy jajnik przypomina swoim wyglądem i rozmiarem łuskanego migdała. Produkowana w jajnikach komórka jajowa przechodzi z jajnika do jajowodu, o czym więcej można poczytać w artykule o miesiączce.

Jajowody przypominają dwa lejki i są przewodami, które biegną od końca jajnika aż do macicy. To właśnie w jajowodzie dochodzi do zapłodnienia, ponieważ to tu uwolniona z jajnika komórka jajowa spotyka się z plemnikiem. Budowa jajowodu (pofałdowana błona śluzowa, migawki) pomaga plemnikom poruszać się w stronę uwolnionego jaja, jajowody biorą więc czynny udział w procesie zapładniania.

Macica jest organem o gruszkowatym kształcie położonym między pęcherzem moczowym a odbytnicą, czyli pośrodku dolnej części jamy brzusznej. Jej wielkość to mniej więcej rozmiar zaciśniętej pięści, ale oczywiście potrafi zwiększyć swój rozmiar wielokrotnie. To właśnie w macicy rozwija się płód. Jeżeli nie dojdzie do zapłodnienia w danym cyklu, wyściółka macicy złuszcza się i zostaje usunięta z organizmu – jest to właśnie miesiączka.

Dolna częśc macicy nazywa się szyjką macicy. Jest to wąski kanał, który pomaga plemnikom przedostać się do macicy, utrzymać płód w środku w czasie ciąży (wtedy szyjka się zamyka), a także wydostać się dziecku na zewnątrz w czasie porodu. To właśnie z szyjki macicy ginekolog/ginekolożka pobiera wymaz w czasie cytologii.

Organem łączącym przedsionek pochwy i ujście macicy jest pochwa, pojedynczy i elastyczny kanał prowadzący na zewnątrz ciała. Pochwa stanowi kanał rodny i potrafi dostosować się np. do kształtu penisa czy wielkości rodzącego się dziecka.

I tu wracamy do łechtaczki. Na zewnątrz ciała widać tylko żołądź, niewielką jej część. W środku zaś łechtaczka przechodzi w dwie odnogi, które otaczają wejście do pochwy. Odnogi te to ciało jamiste, które w czasie podniecenia wypełniają się krwią. Ma to znaczenie dla orgazmu. Okazuje się, że podział na orgazm pochwowy i łechtaczkowy nie jest taki oczywisty. Przecież łechtaczka otacza pochwę i jej odnogi są w czasie podniecenia wrażliwe.

Kto posiada te organy?

Pamiętajmy, że nie wszystkie osoby identyfikujące się jako kobiety mają powyższe narządy, podobnie jak osoby interpłciowe, których cechy płciowe (np. chromosomy, narządy) nie wpisują się w typowe „żeńskie”. Inaczej mówiąc – są mężczyźni, którzy posiadają wszystkie lub niektóre przedstawione tu organy, a także kobiety, które posiadają tylko niektóre albo nie mają ich wcale.

 

Źródła:

Drosdzol-Cop, A. (2017), Anatomia narządów płciowych żeńskich, w: Lew-Starowicz, M., Lew-Starowicz, Z., Skrzypulec-Plinta, V. (red.), Seksuologia (s. 46-54), Warszawa: PZWL.
Villee, C. A. (1990), Biologia, Warszawa: Państwowe Wydawnictwo Rolnicze i Leśne.

0 komentarzy:

Dodaj komentarz

Chcesz się przyłączyć do dyskusji?
Feel free to contribute!

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *