Młodzieżowy Telefon Zaufania

t22 635 93 92

Każdy piątek, 16.00-20.00

Czy masturbacja może być problemem?

 
Ten artykuł dotyczy: 

 

Masturbacja, onanizm (nazywany również niesłusznie samogwałtem) jest pobudzaniem, pieszczeniem swojego ciała, swoich narządów płciowych w celu zaspokojenia seksualnego. Masturbować się można np. ręką, ale też stosując różne erotyczne zabawki przeznaczone do tego celu (wibratory, kulki analne, motylki łechtaczkowe itp.).

 

 

Poznawanie własnego ciała

 

Masturbujesz się zawsze lewą ręką, w tej samej pozycji i w tym samym tempie i martwisz się, że seks z partnerem czy partnerką nie da Ci tego samego? Masturbacja jest jednym z pierwszych etapów poznawania seksualności człowieka. Dzięki niej można lepiej poznać swoje ciało. Dlatego warto zwrócić uwagę na to, co dostarcza najwięcej przyjemności seksualnej, ponieważ te pierwsze doświadczenia (np. właśnie podczas masturbacji) tworzą pewne standardowe zachowania. Mówiąc inaczej, im większa przyjemność, tym częściej powtarzamy daną czynność (np. zaciskając uda lub mocniej ściskając prącie).

 

W okresie dojrzewania, kiedy hormony szaleją, masturbacja to naturalna czynność podejmowana w celu rozładowania skumulowanego napięcia seksualnego, zarówno dla osób, które podjęły już kontakty seksualne, jak i tych, które „pierwszy raz” mają przed sobą. Poznanie własnego ciała i potrzeb seksualnych to rzeczy, których podczas masturbacji można się dowiedzieć. Warto więc podkreślić, że masturbacja nie wpływa źle na zdrowie i sprawność seksualną, nie rosną od niej włosy na dłoniach. Nie grozi też impotencją, bezpłodnością i nie robią się od niej pryszcze.

 

 

Wpływ na seks z drugą osobą

 

Przyzwyczajenie się do określonego nawyku, bodźca, pozycji, sposobu stymulacji może sprawić, że stosunek seksualny z partnerem czy partnerką nie przyniesie takiej satysfakcji, jakiej można by oczekiwać. Nie ma jednak potrzeby natychmiast rezygnować z dotychczasowych praktyk, jednak warto pomyśleć nad ich wzbogaceniem.

 

Nawykiem masturbacyjnym może być:

 

  1. Zaciskanie ud i praca mięśni (dziewczęta) – prowadzić mogą do braku satysfakcji seksualnej i/lub orgazmu;
  2. Silny ucisk penisa podczas masturbacji (chłopcy) – prowadzić może do braku satysfakcji seksualnej i/lub orgazmu - ścianki pochwy nie dostarczają tylu wrażeń zmysłowych odbieranych na powierzchni prącia;
  3. Dodatkowe bodźce, np. drażnienie okolic odbytu, stymulacja stref  erogennych strumieniem wody w celu osiągnięcia orgazmu;
  4. Fantazje erotyczne bez których niemożliwe jest osiągnięcie orgazmu podczas kontaktów z drugą osobą. Wszystko zależy od rodzaju fantazji i ewentualnego wprowadzenia owych fantazji w życie. Jeśli ktoś tylko fantazjuje, to wówczas nikomu nie dzieje się krzywda. Jeśli natomiast chce określoną fantazję wprowadzić w czyn, a dotyczy ona np. stosowania przemocy albo krzywdzenia siebie lub partnera/partnerki, wówczas może pojawić się problem.

 

 

Zespół zakodowanych reakcji seksualnych

 

Zatem, jeżeli do orgazmu dochodzi tylko wtedy, gdy działamy zgodnie z określonym (wypracowanym) nawykiem (schematem) i żaden inny sposób w relacjach z partnerem czy partnerką nie sprawia takiej samej przyjemności, można mówić o zespole zakodowanych reakcji seksualnych.

 

Zespół zakodowanych reakcji seksualnych nie jest nieodwracalny. Pierwsze, co należy zrobić, to szczerze i otwarcie porozmawiać o tym z partnerem/partnerką. Wspólnie możecie zmienić wyuczone wcześniej nawyki, wspólnie popracować nad osiąganą satysfakcją seksualną. Niezależnie od tego, czy jest się w związku czy nie, powinno się wprowadzać do swojego życia seksualnego urozmaicenia, które pomogą odkryć własną drogę do seksualnego spełnienia. Wyuczony nawyk nie powinien być jedynym sposobem do osiągnięcia orgazmu, a techniki warto zmieniać. Ponieważ różnimy się między sobą, różne są też nasze potrzeby. W ostateczności można udać się na wizytę do seksuologa, który pomoże znaleźć przyczyny braku pełnej satysfakcji seksualnej z partnerem czy partnerką i dobierze indywidualną metodę uporania się z problemem.

 

Warto jeszcze raz podkreślić - nie ma powodu się zamartwiać. Czasem wystarczy niewielka zmiana. Należy jednak pamiętać, że od masturbacji można się uzależnić. Aby można było powiedzieć, że osoba jest uzależniona od masturbacji, należy wziąć pod uwagę: jak często ktoś się masturbuje, czy robi to wyłącznie w celu zaspokojenia lub zredukowania napięcia seksualnego, czy masturbacja stała się przyjemnością, czy raczej wewnętrznym przymusem, czy osoba mimo masturbacji prowadzi regularne i udane życie seksualne? Jeśli masturbacja stała się czynnością, nad którą nie macie kontroli, jest czynnością kompulsywną, przymusową, bezwiedną, nagminną, prowadzącą wyłącznie do osiągnięcia orgazmu, o której myśli się cały czas, nad którą nie można zapanować, która rządzi naszym życiem, wówczas możemy mówić o uzależnieniu od masturbacji. W takich przypadkach potrzebna jest pomoc psychologa i/lub seksuologa.

 

 

Autorka: Patrycja Wonatowska

Redakcja: Magdalena Zimecka

JAK UZYSKAĆ POMOC OD EDUKATOREK/-ÓW PONTONU?

NAJNOWSZE TEMATY NA FORUM

Nasi grantodawcy

X